 |
 |
 |
|
|
|
We hebben goed geslapen, prima bed. We werden alleen gestoord door telefoon van de receptie (foutje). Na een goed ontbijt gaan we de bus in op weg naar een edelstendenslijperij. Daar krijgen we eerst een filmpje te zien hoe de stenen worden gedolven gezeefd, geslepen en gepolijst en als laatste hoe ze in een zetting worden gemaakt. We krijgen een rondleiding in de slijperij en daarna wordt je losgelaten in de verkoop-ruimte met een overijverige verkoper op je hielen.
Nadat iedereen de gelegenheid heeft gekregen om wat te kopen (niemand dus) gaan we naar het olifantenweeshuis in Pinnawala.
Het olifantenweeshuis is in 1975 opgezet om verweesde olifantenkalfjes een goed tehuis te geven. In het begin bestond de olifantenpopilate uit vijf olifantjes, maar inmiddels is dit aantal flink gegroeid. Zowel door geboorte alswel door nieuw ingebrachte weesjes.
De olifanten krijgen allemaal wel een training als werk-olifant om later eventueel uitgeplaatst te kunnen worden. Voordat je een olifant kan adopteren moet je wel kunnen aantonen dat je goed voor de olifant kunt zorgen want het voeden en verzorgen van een olifant kost een vermogen.
Dit is de 'tusker' Raja met twee van zijn verzorgers. Raja is blind geworden bij een aanval door stropers die het op zijn slagtanden hadden voorzien.
De mannetjes olifanten, hier 'tuskers' genoemd vanwege de slagtanden, worden over het algemeen door de matriarch niet tot de kudde toegelaten en moeten dus apart staan.
We gaan naar de olifantenkudde.
De olifant die op het heuveltje staat heet Sama en heeft haar rechter voorpoot verloren aan een landmijn. Ze staat hier vaak zo op de heuvel om de druk op haar resterende voorpoot te verlichten.
De landmijn was geplaatst tijdens de burgeroorlog tussen het regeringsleger en de Tamil Tigers. Dit conflict duurde van 1983 tot 2009. Toen wij in Sri Lanka waren had het regeringsleger de rebellen teruggedreven tot in het noorden van het land.
De olifanten zijn dan wel tam, maar ze zijn soms ook wel ondeugend en willen je nog wel eens een duw geven of met hun slurf iets van je pakken.
En ze vinden de aandacht maar wat fijn en worden graag geaaid.
Boeh! Even kijken of je aan de kant gaat. Niet? Oh dan ga ik deze kant wel op.
De kleinste olifanten krijgen nog de fles.
De al wat grotere maar nog niet volwassen olifanten krijgen de fles niet meer maar mogen nog wel in de 'creche' mee.
Dan wordt het tijd voor de lunch. Het restaurant is gereserveerd en we zitten op de veranda met uitzicht op de rivier.
Wat later komt er een kudde van zo'n vijftig fanten met hun oppassers naar de rivier om een bad te nemen.
Het is een gespetter en trompetter van jewelste als de hele kudde te water gaat.
Een van de olifanten laat zich languit in het water zakken en nu kunnen we duidelijk zien dat ze zwanger is want het jong in de buik zie je bewegen.
Er schijnt één vrouwtje erg aantrekkelijkt te zijn voor de stier. Na enige pogingen lukt het hem om haar te bestijgen maar het is dan wel vluggertje.
Een aantal olifanten gaan linea recta naar de overzijde van de rivier om een kleibad te nemen.
De olifanten kunnen maar geen genoeg krijgen van het water.
Na de lunch gaan we weer in de bus om na een paar uur hobbelen aan te komen in het hotel in Kandy. Daar kunnen we ons opfrissen om naar de Kandy dansen te gaan. Het is vijf minuten lopen naar het theater.
De dansen waren erg mooi en volgden elkaar in rap tempo op.
Staande ovatie voor de dansers en muzikanten.
Het sluitstuk van de voorstelling zijn de vuurvreters en -lopers.
Helaas heeft de camera veel moeite met de felle vlammen en de snelle bewegingen als de man al vuurspuwend over de gloeiende kolen loopt.
Voor het effect wordt er nog een flinke scheut brandstof op de kolen gegooid. Een van de toeschouwers op de voorste rij kan het niet langer uithouden en maakt dat hij wegkomt.
Na de voorstelling gaan we terug naar het hotel waar het diner-buffet gereed staat. Alles is erg smakelijk.
Na het diner gaan we met Marjan en Gary naar de panorama bar waar we onze eigen muziek konden draaien en een flesje inlandse wijn soldaat maken. Dan hup het mandje in en oogjes dicht.
Om 4:30 schrikken we ons lam van de wektelefoon die op z'n hardst staat te blaten. Uit dan ding! Even een sanitaire stop en dan weer verder slapen.
|
|
|